اولین کیسه های گلف در اواخر قرن نوزدهم ظاهر شدند. در آن زمان کیسه توپی را کیسه توپ نمی نامیدند بلکه کدی نامیده می شد که به معنای جایگزینی کادی یا حامل چماق بود.
سه نوع کیف های گلف قدیمی وجود دارد. یكی از آنها كد اتومات Osmond&# 39 است كه در سال 1893 اختراع و ثبت شده است. این شركت در لی ، جنوب شرقی لندن واقع شده است.
قاب کیف از چوب ساخته شده است. در قسمت بالا دو دسته چرمی برای حمل آسان وجود دارد. در پایین یک کیف بوم وجود دارد که می توان چوب را در آن قرار داد. این دو پایه چوبی توسط دستگاه تاشو فلزی بهم متصل می شوند. وقتی کیسه توپ به زمین می افتد ، پشتیبانی از چوب به طور خودکار باز می شود. بالای کیف باید یک کیف مربع چرمی وجود داشته باشد تا توپ های گلف را در خود نگه دارد ، اما به دلیل افزایش سن از بین رفت. در قسمت پایین بدنه اصلی قاب چوبی ، در بالای کیسه بوم ، یک مدال برنز وجود دارد که روی آن چاپ شده است:"؛ the automaton caddy، Osmond&# 39؛ اختراع ثبت شده ، Thornhill ، لی ، SE"؛
مورد دوم کیف شانه اتوماتیک Bussey است که تقریباً در همان زمان توسط شرکت George Bussey تولید و ثبت شده است. کیف توپی توپی از چوب نیز ساخته شده است. اصل کار آن شبیه کیسه توپی اوزمندر است. با این حال ، دسته کیسه توپی چوبی با سیم فولادی به بدنه اصلی چوب متصل می شود. ساختار مکانیکی برتر است و بلند کردن و قرار دادن آن بسیار راحت است. در بالای کیف یک جیب بوم کوچک وجود دارد که توپ های گلف را در خود نگه می دارد. دستگیره آن از شمشاد ، بدنه اصلی کیف از چوب ماهون و براکت آن از Fraxinus mandshurica ساخته شده است.
سومین کیف توپی زودرس حامل کلوپ هولبروک است که توسط هری هالباک از شهر نیویورک اختراع و ثبت شده است هالباک در سال 1891 یکی از بنیانگذاران باشگاه گلف سنت اندروز در یانکشایر ، نیویورک ، ایالات متحده آمریکا بود. وی عضو معروف&"درخت سیب Gang GG" بود. باند سیب درختی پیشگام در توسعه گلف در ایالات متحده بود.
علاوه بر کیف های اولیه بچه گانه که در بالا ذکر شد ، کیف های گلف واقعی مدرن فقط در اوایل قرن 20 ظاهر شدند. در قرن نوزدهم و اوایل قرن 20 ، گلف بازان معمولاً فقط با 6-7 قمه بازی می کردند ، از جمله چوب راه آهن مسی ، 4-5 آهن و یک پتک. بنابراین ، در روزهای اولیه ، توپ به شکل بشکه ای به قطر 4 اینچ که همان قطر سوراخ توپی است ، پیچیده می شد. ابتدا توسط بوم دوخته شد که به آن کیسه مدادی گفته می شود. در هنگام استفاده از کیف زودرس ، بچه ها به دلیل تعداد کمی از چماق ، هنوز دوست دارند کیف و چوب را در کنار هم نگه دارند.
پس از آن ، انواع بوم و محصولات کیف قلم چرمی ظاهر شد. از آنجا که ایستادن دشوار است ، کسی براستی را به نام براکت هلالی اختراع کرد که مخصوص کیسه توپی است. براکت از چوب یا فلز ساخته شده است و می توان آن را به راحتی در دهان کیسه توپی از نوع بشکه قلم چسباند تا کیسه توپ به حالت ایستاده درآید.
در اواخر دهه 1930 ، بدنه استیل به تدریج جایگزین بدنه گردو شد و گلف بازان هرچه بیشتر از چماق استفاده می کردند ، به 14 مجاز دیگر که طبق قوانین بود ، می رسند و باعث بزرگتر و بزرگتر شدن کیسه گلف می شوند. کیف توپی دار قلم به تدریج از مرحله تاریخ خارج شده است. با این حال ، جمع کنندگان و علاقه مندان به کلوپ های عتیقه گردویی در سراسر جهان هنوز دوست دارند از کیسه های کوچک گلف ساخته شده از بوم و چرم استفاده کنند که حاوی کلوپ های عتیقه گردو از یک قرن پیش است. آنها گلف مربوط به یک قرن پیش را تجربه خواهند کرد.